Cari soci e amici della comunità ellenica,
vi scrivo a nome del Consiglio Direttivo per condividere una riflessione importante sul futuro della nostra associazione.
Negli ultimi anni, soprattutto nel periodo post-COVID, molte realtà socio-culturali come la nostra stanno attraversando una fase critica. I ritmi sempre più intensi della vita quotidiana e il mutare delle priorità riducono il tempo da dedicare a queste attività. Nel nostro caso, tuttavia, questa difficoltà non è recente: da tempo assistiamo a un progressivo allontanamento dei greci della nostra zona e delle loro famiglie dalla comunità.
Le ragioni passate, spesso legate a incomprensioni personali, oggi appaiono meno rilevanti. Ciò che resta è la difficoltà nel portare avanti la missione per cui la comunità è nata: diffondere la lingua e la cultura greca nel territorio in cui viviamo. Considerato il valore e la ricchezza di tale cultura, è motivo di rammarico non riuscire a contribuire come vorremmo nella sua diffusione e condivisione.
Parlo anche da greco di seconda generazione, cresciuto con il senso di una “patria” lontana ma profondamente sentita, e con il desiderio di creare occasioni che avvicinino la Grecia alla nostra realtà quotidiana.
Negli ultimi anni, fortunatamente, un numero crescente di italiani appassionati si è avvicinato alla comunità, portando nuova linfa alle attività: corsi di lingua e danza in primis, ma anche feste annuali, feste di quartiere nella nostra città e incontri culturali filosofici, come quello presentato lo scorso novembre, con la graditissima collaborazione della D.ssa Quintavalla, docente del liceo Romagnosi di Parma e compagna di vita di uno dei fondatori della nostra comunità, Iannis Alexandratos.
Questa situazione genera in me un sentimento contrastante: da un lato la soddisfazione per l’interesse e la partecipazione di tanti italiani, dall’altro la tristezza per la scarsa presenza dei greci del territorio. Da quando sono diventato padre inoltre, sento ancora più forte il forte istinto di trasmettere a mia figlia di poco più di 3 anni la lingua, le usanze e le musicalità greche.
Da qui nasce una domanda fondamentale: esiste ancora lo spirito che ha dato vita alla nostra comunità? C’è la volontà di proseguire questo percorso?
La risposta a questa domanda deve essere comune e comune deve essere la partecipazione. Solo così il carico organizzativo può essere condiviso e sostenibile. Negli ultimi anni, infatti, gli impegni sono ricaduti su poche persone, rendendo sempre più difficile portare avanti le attività, soprattutto a fronte di crescenti responsabilità personali e familiari.
Per questo vi chiediamo di esprimervi con chiarezza: vogliamo continuare a far vivere una comunità presente sul territorio dal 1997? Non è sostenibile che un’associazione si regga su un numero così ristretto di persone.
In vista della prossima riunione del Consiglio Direttivo, durante la quale verrà eletto il nuovo consiglio per il prossimo biennio, vi invitiamo caldamente a partecipare anche all’assemblea straordinaria dedicata alla modifica dello statuto. Riteniamo questo passaggio fondamentale per garantire continuità alla nostra attività e per riconoscere concretamente il contributo di chi ha sostenuto la comunità negli ultimi anni: in particolare, attualmente è prevista la presenza di un solo italiano in un consiglio direttivo di 5 membri. Quello che proponiamo è di ampliare la possibilità di partecipazione da parte dei soci italiani, mantenendo comunque le cariche di presidente e vicepresidente a persone di origine greca o italo-greca.
Siete quindi invitati a partecipare all’assemblea straordinaria del 23/04 alle 19:00 presso la ns. sede (Via Testi 4/a – Parma) per la modifica dello statuto, seguirà assemblea elettiva in data da confermarsi.
Con la speranza di incontrarvi numerosi,
Per il Consiglio Direttivo della comunità
Il Presidente
Claudio Cozzi Kefalos
Αγαπητά μέλη και φίλοι της ελληνικής κοινότητας,
Σας γράφω εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου για να εκφράσω μια ανησυχία που, αν θέλουμε να προχωρήσουμε ως κοινότητα, πρέπει να μοιραστεί και να συζητηθεί.
Τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα από την περίοδο μετά τον COVID, η κατάσταση των περισσότερων κοινωνικοπολιτιστικών ενώσεων όπως η δική μας είναι εξαιρετικά κρίσιμη: οι ολοένα και πιο ταραχώδεις ζωές που ζούμε, οι συντριπτικές δεσμεύσεις που μας κατακλύζουν, σημαίνουν ότι έχουμε όλο και λιγότερο χρόνο να αφιερώσουμε σε ορισμένες δραστηριότητες. Ίσως ακόμη και ένας γενικός επαναπροσδιορισμός των προτεραιοτήτων έχει οδηγήσει πολλούς συλλόγους σε δεινά. Στην περίπτωσή μας, ωστόσο, δε θα ήταν σωστό να περιορίσουμε την κατάσταση αυτή σε αυτήν την περίοδο. Δυστυχώς, αυτή είναι μια τάση που συνεχίζεται εδώ και αρκετά χρόνια. Υπάρχει μια προοδευτική αποστασιοποίηση των Ελλήνων από την περιοχή μας και των οικογενειών τους από τον σύλλογό μας. Δεν θέλω να εμβαθύνω στους υποκείμενους λόγους. Έχουν υπάρξει πάρα πολλές παρεξηγήσεις μεταξύ διαφορετικών, ισχυρών προσωπικοτήτων, οι οποίες, σήμερα, χρόνια αργότερα, είναι πραγματικά άσχετες. Και χάνουν τη σημασία τους ακριβώς επειδή το μόνο αποτέλεσμα που έχουν επιτύχει είναι μια σημαντική δυσκολία στη συνέχιση αυτού για το οποίο γεννήθηκε η κοινότητα: τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού στις κοινότητές μας. Με όλα όσα έχει ακόμα να προσφέρει ο ελληνικός πολιτισμός, προσωπικά με λυπεί πολύ που δεν μπορούμε να συμβάλουμε σε αυτό.
Και μιλάω ως Έλληνας δεύτερης γενιάς, ως Έλληνας που πάντα ένιωθε την «πατρίδα» του μακρινή και που θα ήθελε να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να δημιουργήσει ευκαιρίες και καταστάσεις στην περιοχή μας που φέρνουν την Ελλάδα και τον πολιτισμό και τις παραδόσεις της όσο το δυνατόν πιο κοντά στις κοινότητές μας.
Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια, μια αυξανόμενη ομάδα Ιταλών που είναι παθιασμένοι με αυτόν τον πολιτισμό και την παράδοση έχουν έρθει πιο κοντά στην κοινότητα, δίνοντας νέα πνοή στα μαθήματα χορού και γλώσσας. Έχουν επιτρέψει στην κοινότητά μας να προσφέρει επίσης ετήσια φεστιβάλ, ελληνικά συμπόσια κατά τη διάρκεια των φεστιβάλ γειτονιάς στην πόλη μας, ακόμη και πολιτιστικές και φιλοσοφικές συναντήσεις, όπως παρουσιάστηκε τον περασμένο Νοέμβριο με την πολύτιμη συνεργασία της κυρίας Quintavalla, καθηγήτρια στο Λύκειο Romagnosi στην Πάρμα και σύντροφος ενός από τους ιδρυτές της κοινότητάς μας, του Ιωάννη Αλεξανδράτου. Προσωπικά, κάθε φορά που βιώνω, συμμετέχω και εμπλέκομαι σε μια κοινοτική εκδήλωση, διχάζομαι ανάμεσα σε αυτό το διπλό συναίσθημα: την ευχαρίστηση να βλέπω τόσους πολλούς Ιταλούς να μας πλησιάζουν και τη λύπη που δεν βλέπω τους περισσότερους ντόπιους. Πριν από λίγα χρόνια, έγινα πατέρας και βιώνω προσωπικά αυτό το «ένστικτο» να συστήσω την κόρη μου, η οποία είναι λίγο πάνω από τριών ετών, στην κοινότητα.
Σίγουρα δεν είμαστε όλοι ίδιοι, και σίγουρα δεν θα είναι για όλους έτσι , αλλά αναρωτιέμαι: «Υπάρχει ακόμα το πνεύμα που οδήγησε στη γέννηση της ελληνικής κοινότητας της Πάρμας και του Ρέτζιο Εμίλια;» Υπάρχει ακόμα η θέληση να συνεχιστεί αυτή η συζήτηση; Γιατί αν υπάρχει κοινή θέληση, πρέπει να υπάρχει και ένα υποκείμενο κοινοτικό πνεύμα, ένα πνεύμα που να οδηγεί τον καθένα μας να προσφέρει μια ελάχιστη συνεισφορά κατά τη διάρκεια των συγκεντρώσεων και των κοινωνικών μας συγκεντρώσεων, για να διασφαλιστεί ότι αυτή η συνεισφορά δεν θα γίνει υπερβολική για κανέναν, αλλά θα μοιραστεί σε πολλούς. Έτσι ένιωθα τα τελευταία χρόνια, «βαρυμένος» από μερικές υποχρεώσεις κατά τη διάρκεια του έτους, επειδή η βοήθεια για την εκπλήρωσή τους μπορούσε να μετρηθεί στα δάχτυλα του ενός χεριού. Και ενώ υπήρχε η θέληση να κουβαληθεί αυτό το βάρος, οι ολοένα και πιο επαχθείς οικογενειακές υποχρεώσεις έχουν δοκιμάσει σοβαρά αυτή τη θέληση. Σας γράφω λοιπόν αυτή την επιστολή για να σας ρωτήσω, όπως έγινε και πριν από μερικά χρόνια, αν θέλουμε να συνεχίσουμε αυτή την κοινότητα που υπάρχει στην περιοχή μας από το 1997. Προσωπικά, έχω ήδη την απάντηση, αλλά χρειάζεται μια κοινή απάντηση από περισσότερους ανθρώπους, δεν είναι ανεκτό μια κοινότητα να στηρίζεται στην συνεισφορά τόσο λίγων ανθρώπων.
Εν αναμονή της επόμενης συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου, κατά την οποία θα εκλεγεί το νέο Διοικητικό Συμβούλιο για τα επόμενα δύο χρόνια, σας προσκαλούμε θερμά να παρευρεθείτε στην έκτακτη συνεδρίαση που είναι αφιερωμένη στην τροποποίηση του καταστατικού. Πιστεύουμε ότι αυτό το βήμα είναι απαραίτητο για να διασφαλιστεί η συνέχεια του έργου μας και να αναγνωριστούν έμπρακτα οι συνεισφορές όσων έχουν υποστηρίξει την κοινότητα τα τελευταία χρόνια. Συγκεκριμένα, προς το παρόν, επιτρέπεται μόνο ένας Ιταλός σε ένα πενταμελές Διοικητικό Συμβούλιο. Προτείνουμε να διευρυνθεί η συμμετοχή Ιταλών μελών, διατηρώντας παράλληλα τις θέσεις του Προέδρου και του Αντιπροέδρου για άτομα ελληνικής ή ιταλο-ελληνικής καταγωγής.
Επομένως, σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε στην έκτακτη γενική συνέλευση της 23/04 στις 19:00, στην έδρα μας (Via Testi 4/a – Parma), για την τροποποίηση του καταστατικού. Θα ακολουθήσει εκλογική συνέλευση σε ημερομηνία που θα επιβεβαιωθεί.
Ανυπομονούμε να συναντήσουμε πολλούς από εσάς,
Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Κοινότητας
Ο Πρόεδρος
Claudio Cozzi Kefalos
